زمزمه ی سیاهپوشی محرم

ای ناله‌ غربتت به گوشم 
ای بـار مصیبتت به دوشم 
آغــاز محــرّمت رسیده 
بــاید ز غمت سیه بپوشم 
مظلوم حسین جان مظلوم حسین جان 
**** 
ایـن رخـت سیه به پیکر مـن 
ارث پـدر است و مـادر مـن 
این سینه‌ی سرخ و رخت نیلی 
این اشـک دو دیـده تـر مـن 
مظلوم حسین جان مظلوم حسین جان 
**** 
داغ تـو نمی‌شود فرامـوش 
دل با غم تو بوَد هم آغوش

در بـاغ جنـان ز مـاتم تو 
زهرا و علی بود سیه پوش 
مظلوم حسین جان مظلوم حسین جان 
**** 
ای اهـل عزا محرّم آمد 
دیــدار هـلال ماتم آمد 
بـاید همگی سیه بپوشید 
هنگامه گریه و غم آمد 
مظلوم حسین جان مظلوم حسین جان 
**** 
این مـاه عزاست ایهاالناس 
نیلی شده صورت گل یاس 
خون موج زند ز فرق اکبر 
افتد ز بدن دو دست عباس 
مظلوم حسین جان مظلوم حسین جان


دل‌ها ز شرار غم کباب است 
بر چرخ صدای «آب آب» است 
در دست سکینه جـام خـالی 
خجلت زده از علی رباب است 
مظلوم حسین جان مظلوم حسین جان 
**** 
پیـراهن آسمـان سیــاه است 
گردون همه غرق دود آه است 
زهــرا بــه کنار نعش عباس 
زینب بــه کنــار قتلگاه است 
مظلوم حسین جان مظلوم حسین جان

دو دریا اشک - غلامرضا سازگار